BÖLÜM 4-DEVAM 2

My Blog

BÖLÜM 4-DEVAM 2

Öncelikle merhabalar. Aşağıda okuyacağınız hikayenin telif hakları şahsıma aittir. Yazara bizzat ulaşmak istiyorsanız instagram adresi @ebru_48y’dir. İyi okumalar hikayenin devamı gelecektir.

“Kafamı çevirip Esin ve Itıra baktığımda ikisininde gözleri dolmuştu. Gözlerimi silip devam ettim. “Kafamı çevirip Esin ve Itıra baktığımda ikisininde gözleri dolmuştu. Gözlerimi silip devam ettim.

“Annelerin odasına doğru çıktım kapı kitliydi biri kapıyı kitlemişti onların üstüne ya da kapı tutukluk yapmıştı açmaya çalıştım açılıyordu anneme seslendim annem Tutku çık burdan çık bu evden dışarı diye bağırıyordu. Ben hayır diye bağırıp kapıya vurdum açılmadı. Tekmeler attım elime aldığım şeyleri kapıya fırlattım ama açılmadı olmadı annemin çığlıkları daha da arttı bu sefer Oktay uyan diye bağırıyordu o an kalbim bıçaklanmış gibi acıdı babam içerde artık nefes almıyordu annemin öksürük sesleri gelmeye başlamıştı kapıya tekme attım anne sakın beni bırakmayın beni yalnız bırakmayın kapıyı açın beni de yanınıza alın ne olur beni tek bırakamazsazın ne olur diye bağırdığımda annem kapının diğer  tarafında Tutku çık diye bağırdı sonra bir kırılma sesi geldi annemin sesi geliyordu artık kapıya tekmeler savurdum ama yok ses yoktu etraftaki dumandan bende etkilenmiştim artık gözlerim kararmaya başlamıştı nefes alamıyordum dizlerimin üzerine çöktüm ama hala bir umut kapıya vurduğumda artık bilincimi kaybetmişim gözlerimi açtığımda hastanede yatıyordum annemle babamı sorduklarımda doktor elinden geleni yaptıklarını söyleyip onların öldüğünü söyledi bana” elinden geleni yapmış olsaydı annem burda olurdu demi Esin demek yapmamış o kadar kolay söyledi ki doktor kaybettik onları ben o çığlıkları nasıl unuturum belki itfaiye erken gelseydi ya da ne bilim başka bir şey olsaydı onlar burda benle olurlardı demi ama yoklar işte ne annem ne de babam beni yalnız bıraktılar Esin ve Itır bana sarıldılar birlikte ağlıyorduk artık Esin gözlerimi silip gülümseyerek”yalnız değilsin biz varız artık senin yanındayız her zaman biz asla seni bırakmayacaz” diyerek boynuma sarıldı. “Tutku!!!!” Gelen sese doğru baktığımda gözlerim kocaman olmuş ağzım açık kalmıştı..

Sizce hikaye nasıl devam etmeli?

Hikayenin telif hakları şahsıma devredilmiştir.

 

Yorum yapılmamış

Yorumunuzu ekleyin